در زندگی روزمره و خود زبان فارسی بیایید فکر کنید. شما در حال تحصیل در یک کلاس هستید، آموزگار میگوید شما این کلاس را موفق میگذرانید (پاس میکنید) اگر نمرهٔ امتحان پایان ترم را کمتر از ۱۲ نگیرید. اینجا یک گزارهٔ شرطیِ «الف آنگاه ب» دارید که الف و ب هم دو گزاره هستند. به نظر شما باید الف مساوی با «درست»-ِ مطلق یا «نادرست»-ِ مطلق باشد؟ مثلا شما مرد هستید. گزارهٔ «آقای محسن مرد است» خب یک گزاره با ارزش منطقیِ ثابت است، مثلا مانند تابع ثابت، $f(x)=1$. ولی «نمرهٔ پایانترم بالاتر از ۱۲ باشد» در جملهٔ آموزگار فقط منحصر به شما نیست! دانشآموزهای دیگر هم در کلاس هستند. پس برای هر فرد میتواند بحث شود. ممکن است وقتی شما را در این گزاره میگذاریم درست باشد چون نمرهتان بالای ۱۲ شد ولی همکلاسیِ بقلدستتان را در این گزاره بگذاریم ارزشش نادرست شود چون نمرهٔ امتحانش ۱۰ شدهاست. این تناقضی ایجاد نمیکند. چون گزارهٔ الف که نگفته بود «نمرهٔ همهٔ افراد در این کلاس بالای ۱۲ شدهاست». بعلاوه ارزش این گزاره زمانی معلوم و ثابت میشود که شما دانشآموز را ثابت بگیرید و این دانشآموز در امتحان شرکت کردهباشد و امتحان و نتیجهاش مشخص شدهباشد، نه؟ پس «اگر الف، آنگاه ب»، باید توجه کنید که الف چه هست.
در گزارهٔ شرطیِ ریاضی هم مانند همان گزارهٔ شرطی در گفتگو باید عمل کنید، فرقی ندارند. «اگر $a$ و $b$ زوج باشند، آنگاه فلان»، خیلی راحت $a$ و $b$ صرفا نمایندهٔ دو عدد هستند و عدد خاص و ثابتی در نظر گرفتهنشدهاند، پس چرا فکر میکنید باید «درست» یا «نادرست» باشد؟ وقتی آموزگار میگوید «اگر نمرهٔ امتحان بالای ۱۲ باشد، آنگاه درس را نمیافتید»، آيا میگویید چون آموزگار فرد خاصی را در جمله مشخص نکردهاست این جمله مشکل دارد؟ خیر. حتی اگر هم فرد خاصی را فقط منظورش میبود، برای نمونه شما، هنوز شما در حال تحصیل در این کلاس هستید و امتحانی ندادید، آیا این مشکل یا تناقض دارد؟ خیر. شاید برایتان قابلِ درکتر باشد اگر به برخی گزارهها به شکل تابع نگاه کنید. به جای اینکه فکر کنید «الف» یک گزارهٔ منطقی با ارزش ثابت است، به چشم یک تابع با همدامنهٔ بولی نگاه کنید، یعنی گزارهٔ «$a$ و $b$ زوج باشند» را میتوانید به این شکل ببینید:
$$\begin{array}{llll}
f & \colon & \mathbb{Z}\times\mathbb{Z} & \longrightarrow\lbrace\text{درست},\text{نادرست}\rbrace\\
& & (a,b) & \longmapsto(\text{زوج باشد}\,a)\wedge(\text{زوج باشد}\,b)
\end{array}$$