اگر در یک گزاره ی شرطی، شرط دروغ باشد در اینصورت آن ترکیب شرطی همواره درست است در واقع با توجه به جدول ارزش گزاره شرطی زیر
$$\begin{array}{c|c|c}
P&Q&P \rightarrow Q\\
\hline
T&T&T\\
\color{red}T&\color{red}F&\color{red}F\\
F&T&T\\
F&F&T
\end{array}$$
که در آن $T$ به معنای درست و $F$ غلط است. همانطور که میبینید فقط در صورتی که شرط یا گزاره مقدم $T$ و گزاره دوم غلط باشد آنگاه ترکیب شرطی $P\rightarrow Q$ غلط است ولی در حالتهای دیگر همواره درست است. پس اگر ما به جای $P$ از یک تناقض یا دروغگو $F$ که ارزش آن همواره غلط است استفاده کنیم در اینصورت جدول زیر را داریم:
$$\begin{array}{c|c|c}
F&Q&F\rightarrow Q\\
\hline
F&T&T\\
F&F&T
\end{array}$$
همانطور که میبینید $F\rightarrow Q$ همواره درست است اصطلاحا میگویند یک راستگو است.
در جاهایی هم که میبینید گفته به انتفای مقدم، منظور این است که شرط در یک گزاره شرطی دروغ (یا نادرست) است و لذا بنابر بحث بالا ترکیب شرطی درست است.
به عنوان مثال گزاره «تهی زیرمجموعهٔ هر مجموعهای است» یا $\emptyset\subseteq A$ درست است زیرا ترکیب شرطی:
$$(x\in\emptyset)\rightarrow (x\in A)$$
میدانیم که تهی هیچ عضوی ندارد لذا $x\in\emptyset$ یک دروغگو است (یعنی ارزش آن همواره نادرست است) لذا بنابر بحثی که گفتیم ترکیب شرطی $ (x\in\emptyset)\rightarrow (x\in A)$ همواره درست است لذا $ \emptyset\subseteq A$.