میدانیم که در یک ایده ال پایدار $ \beta _{i,i+j} \neq 0 \Longleftrightarrow \exists u \in G(I)_{j} , m(u)-1 \geq i$ و نیز داریم اگر $ \beta _{i,i+j} \neq 0 $ آنگاه $ \beta _{k,k+j} \neq 0 $ برای $k \leq i$. حال سوال این است که چرا برای هر $j \geq l$ داریم $m(u) \leq k$